Geboren in een ander lichaam

Desiree van Maasakker is een drukbezet onderneemster, dj en vlogster.

Wat als je gevoel over je identiteit niet bij je lijf past? Ofwel, je hardware niet bij je software? We denken graag in hokjes, maar er is een palet aan mogelijkheden als het gaat over genderidentiteit, genderexpressie en seksuele voorkeuren.

Geboren in een ander lichaam

door Raïssa Soeter

We leven in een maatschappij waarin we allemaal ‘iets’ zijn. Man, vrouw. Lesbienne, homo, bi, panseksueel, hetero. De meerderheid, mensen die zich identificeren met het geboortegeslacht en zich ‘gedragen volgens de culturele normen die daarbij horen’, is cisgender. Maar er zijn ook mensen die zich man én vrouw voelen (bigender), geen van beide (agender) of erin afwisselen (gender fluïde). En er zijn mannen en vrouwen die zich níet identificeren met hun biologische geboortegeslacht.

Volgens het Transgender Netwerk Nederland is het aannemelijk dat dit laatste voor 2% van onze bevolking het geval is, zo’n 340.000 mensen. Klopt je innerlijk niet bij je uiterlijk, dan levert dat meer problemen op dan je misschien zou denken. Emotioneel en seksueel gezien, maar ook op sociaal vlak in het dagelijks leven. Veel transgenders doen jarenlang hun best om ‘normaal’ over te komen. Ze zijn vaker ongelukkig en hebben het lastig op de arbeidsmarkt. Ook is het zelfmoordpercentage onder hen schrikbarend hoog.

Eerste genderkliniek ter wereld
Niet iedereen die het gevoel heeft in het verkeerde lichaam geboren te zijn, wil daar iets aan doen. Maar het kan wel. Sinds de jaren vijftig worden in Nederland genderoperaties uitgevoerd. De vooruitstrevende arts Otto de Vaal pleitte ervoor dat transseksualiteit gezien werd als medische aandoening en niet als psychiatrische stoornis. Het duurde echter nog jaren voor het bekend en geaccepteerd werd. Er veranderde veel halverwege de jaren zeventig, toen het VU ziekenhuis in Amsterdam de eerste transgenderkliniek ter wereld opende.

Tegenwoordig gaan steeds meer transgender personen in transitie om dichter bij hun identiteit te komen. Ze kiezen bijvoorbeeld voor een andere naam, kleding, haarstijl en stem. Na een diagnostische fase ondergaan zij eventueel genderbevestigende hormoonbehandeling en chirurgische ingrepen. Er zijn speciale genderteams met psychologen, endocrinologen, gynaecologen en chirurgen, maar transpersonen kunnen ook een eigen pad kiezen. Door lange wachttijden (gerust twee jaar) zoeken velen hun heil in Thailand.

Genderdiversiteit in 024

Regelmatig wapperen regenboogvlaggen in het centrum. Er wordt hard gewerkt van Nijmegen een steeds LHBTIQ-vriendelijkere stad te maken. Als eerste Nederlandse gemeente is in 2014 een Roze Stembusakkoord gesloten met een groot aantal politieke partijen. Doel: een fijne en veilige stad voor iedereen.
Om emancipatie, acceptatie en integratie van LHBTIQ-personen te bevorderen, organiseren onder andere COC Regio Nijmegen/Transgendergroep Nijmegen en jongerenorganisatie Dito! regelmatig (thema)bijeenkomsten, voorlichtingen en initiatieven als Coming Out Day en KissKiss-feesten. De gemeente hoopt daarnaast het belangrijkste LHBT-sportevenement van Europa, de Euro Games 2022, naar de stad halen. Wij zeggen: rol de regenboogloper maar alvast uit.

Transgenderwet
Sinds 2014 hoeven mensen zich niet meer lichamelijk aan te passen en toestemming van de rechter te krijgen om het geslacht voor de wet te veranderen. Een verklaring van een psycholoog die beoordeelt of de wens blijvend is, is voldoende om het geslacht in de geboorteakte aan te passen. Afgelopen oktober is er ook voor het eerst een paspoort uitgereikt met een X voor ‘genderneutraal’. Een langverwachte erkenning voor de desbetreffende persoon. Uiteindelijk draait het om gezien worden voor wie je bent. M, Q, X, V – zullen we afspreken dat we bovenal ‘mens’ zijn?



LEES SPRINGLEVEND024 ONLINE!